De verspilling van voedsel, elektriciteit en water staat nu centraal in economische en sociale kwesties, dus bedrijven hebben een belangrijke rol te spelen. Bij afval gaat het echter niet alleen om materiële hulpbronnen, integendeel, er is een reëel onderwerp rond de verspilling van intellectuele hulpbronnen. Met elke komst van een medewerker creëert het bedrijf kennis, maar bij elk vertrek gaat een groot deel van deze kennis verloren, dus er is echt sprake van verspilling!

Laten we samen kijken hoe we deze verspilling van kennis in het bedrijfsleven kunnen bestrijden.

De strijd tegen verspilling: een onderwerp dat nu centraal staat in bedrijfsstrategieën.

Alle bedrijven, of ze nu goederen of diensten produceren, hebben middelen nodig dat kunnen fabrieken, machines, grondstoffen of energie zijn. Sinds de tijd van Ford luidt het dogma: Produceer meer en sneller. Technologische vooruitgang heeft het mogelijk gemaakt om het gebruik van deze middelen te optimaliseren om de productiviteit te verhogen, maar dit Ongebreidelde race voor productiviteit is niet zonder gevolgen. De verspilling van middelen is inderdaad een echte uitdaging en veel sectoren vormen de kern van dit slechte gebruik van middelen. De textielsector gebruikt bijvoorbeeld een indrukwekkende hoeveelheid energie, vooral water, om meerdere weefsels te produceren, waarvan de meeste tijdens de productie worden geëlimineerd (verliezen). Deze verspilling van middelen wordt echter ernstig in twijfel getrokken en maakt steeds meer deel uit van de belangrijkste verplichtingen van bedrijven.

Innovatieve bedrijven hebben al de stap gezet om afval tegen te gaan, Kleding die geen afval bevat, zoals bij Vinted waarmee je kleding die we niet meer dragen kunt doorverkopen in plaats van ze onaangeroerd te laten liggen in onze kasten. We kunnen ook vermelden Te goed om te gaan (cocorico 🇫🇷) dat rechtstreeks optreedt tegen voedselverspilling door restauranteigenaren de mogelijkheid te bieden hun onverkochte spullen en restjes aan particulieren te verkopen.

Dit soort initiatieven toont aan dat het tegengaan van verspilling van middelen mogelijk is in ons huidige economische model, we bevinden ons nu in het tijdperk van „beter produceren” en niet „meer produceren”. Antiafval speelt een steeds belangrijkere rol in de toezeggingen van grote bedrijven en is niet langer beperkt tot enkele innovatieve bedrijven. Sodexo, de leider op het gebied van bedrijfscatering, heeft bijvoorbeeld Het antivoedselafval staat centraal in haar zorgen en zet zich in om de overproductie van voedsel zoveel mogelijk te beperken. Maar of het nu in kleine bedrijven is of bij multinationals, het lijkt erop dat een hulpbron altijd het slachtoffer is van afval, een hulpbron die niettemin essentieel is voor de ontwikkeling van het bedrijf zelf en van de ontwikkeling van de samenleving in het algemeen: menselijke hulpbronnen of menselijk kapitaal.

Het tegengaan van kennisverspilling: wanneer rekening wordt gehouden met menselijk kapitaal.

De vaardigheden, kennis en beste praktijken van werknemers zijn een hulpbron van groot belang voor bedrijven, maar het lijkt erop dat veel van deze intellectuele middelen worden verspild. Voor elke werknemer creëert en ontwikkelt het bedrijf dit menselijk kapitaal, het is een echte investering in geld en tijd wat het mogelijk maakt om op lange termijn aan productiviteit te winnen. Het probleem? Bij elk vertrek lijdt het bedrijf een nettoverlies, aangezien de werknemer het bedrijf verlaat met een groot deel van zijn kennis en vaardigheden. In het beste geval zal deze medewerker een deel van deze middelen overmaken aan zijn opvolger via een tussenperiode, maar in de meeste gevallen Overstappen, bij gebrek aan methoden en middelen, is verre van effectief. Bedrijven investeren daarom in een hulpbron die essentieel is voor hun ontwikkeling, maar ze maken niet optimaal gebruik van deze waardecreatie. We kunnen dus praten over een verspilling van kennis wat des te belangrijker is in bedrijven met een hoog percentage Omzet : hoe meer rotaties, hoe meer er verloren gaat aan menselijk kapitaal zonder hoofdletter.

Hoewel energieverspilling of voedselverspilling tegenwoordig bekende problemen zijn en door de meesten worden geaccepteerd, lijkt de verspilling van kennis achterwege te blijven. Volgens Het Panopto-rapport over kennis en productiviteit op de werkplek (2018) verliezen grote bedrijven gemiddeld $47 miljoen per jaar aan productiviteit omdat kennis niet effectief wordt gedeeld tussen werknemers. Bedrijven hebben er daarom alle belang bij om menselijk kapitaal in te voeren in hun beleid om verspilling van hulpbronnen tegen te gaan, aangezien er nu echte verborgen kosten zichtbaar zijn. Maar welke oplossingen hebben bedrijven om deze verspilling van kennis zoveel mogelijk te beperken? Hoe optimaliseert u de kenniscreatie voor elk van zijn medewerkers? Bij Komin is ons antwoord als volgt: om een circulaire kenniseconomie. Maar waar gaat het concreet om?

Kennisoverdracht: naar een circulaire kenniseconomie.

De circulaire economie bestaat per definitie uit een duurzame productie die de verspilling van hulpbronnen beperkt. Het wordt circulair genoemd omdat grondstoffen niet „weggegooid” worden als ze eenmaal zijn gebruikt, integendeel, ze worden hergebruikt om een nieuwe productiefase opnieuw op gang te brengen: de productiecyclus eindigt nooit, zoals in een lus. Het doel is om de gebruikte middelen een tweede leven geven om het gebruik ervan zoveel mogelijk te optimaliseren. Dit is met name relevant in het geval van zeldzame hulpbronnen, omdat bedrijven dankzij de circulaire economie dezelfde hulpbron meerdere keren kunnen gebruiken, wat hun kosten verlaagt en tegelijkertijd afval tegengaat.

Afhankelijk van de ervaring van een werknemer kan hun kennis erg waardevol zijn en kan het bedrijf het zich niet veroorloven dat deze rijkdom verdwijnt in geval van een vertrek. Echter, Geen enkele werknemer is voor altijd en het vertrek van dat laatste is onvermijdelijk, dus je kunt net zo goed oplossingen plannen voor Haal zoveel mogelijk van je kennis terug om ze in het bedrijf te houden. Hiervoor kan een circulaire kenniseconomie worden toegepast om de kennis van een werknemer een tweede leven te geven. Hoe doe je dat? Door ze te formaliseren en over te dragen aan zijn opvolger en waarom niet ook aan andere leden van het bedrijf. Maar het overzetten van zo'n bron is niet eenvoudig: je moet het weten Wat moet ik overzetten, Hoe over te dragen en Naar wie moet je overstappen ? Dat is wanneer Komin binnenkomt!

We hebben onze oplossing ontwikkeld op basis van de volgende observatie: Er is een echte verspilling van kennis in het bedrijfsleven want als een werknemer het bedrijf verlaat, vertrekt hij met kennis van zaken, Tips en informatie over zijn functie, kennis die echter kan worden overgedragen aan zijn opvolger om hem productiever te maken en gemakkelijker te integreren in zijn nieuwe werkomgeving. Hoewel de manager veel tijd besteedt aan het trainen van elke nieuwe rekruut, stelt Komin voor om deze overdracht intuïtief en effectief uit te voeren. De vertrekkende werknemer formaliseert met behulp van video, podcast en documenten zijn formele en informele kennis rechtstreeks op ons online platform om deze rechtstreeks over te dragen aan zijn opvolger (s). Zo bespaart de manager tijd tijdens deze verschillende overgangen en de nieuwe rekruut profiteert van een echte overdracht, ook al heeft zijn opvolger zijn functie al verlaten, aangezien het niet ongebruikelijk is om soms meerdere maanden hartslagen te hebben tussen het vertrek van een werknemer en de komst van zijn opvolger. Voor de doeleinden van contracten (CDD, CDI, werk/stages), interne mobiliteit, ouderschapsverlof en vervroegde uittreding zet Komin zich in om Het tegengaan van verspilling van kennis. Kennis verlaat niet langer het bedrijf, maar wordt overgedragen en ontwikkeld dankzij de verschillende mensen die elkaar opvolgen in een functie, het is een echte virtueuze kringloop.

En jij, waar wacht je nog op om STOP te zeggen tegen de verspilling van de kennis van je medewerkers?